ششماه پیش میلیونها نفراز مردم ایران به خیابانها آمدند تا حق پایمالشدهی خود در انتخابات خیانتآلود را مطالبه کنند و به تحقیر و توهین مستمر ملت توسط حکومت اعتراض نمایند. دستگاههای امنیتی و نظامی به این مطالبات آرام و مسالمتآمیز، با خشونت و قساوت پاسخ دادند و کوشیدند از حضورمردم در فضای عمومی جلوگیری کنند و جنبش سبز را مرتبط با کشورهای بیگانه و سیاست دولتهای غربی معرفی کنند. تمامیتطلبان تصور میکردند با سرکوب خونین این قیام قانونی، میتوان حرکت اعتراضی مردم را همچون گذشته متوقف کرد، اما بهرغم همهی محاسبات، آتش آگاهی افروختهتر و آهنگ اصلاحات رساتر شد و جنبش را روزبهروز بالندهتر و بارورتر ساخت. درگذشت فقیه عالیقدر آیتالله منتظری که در پنجدههی گذشته، بهخصوص ششماههی اخیر، از حقوق اساسی ملت دفاعی جانانه کرده بود و اینک در حساسترین شرایط آنان را ترک میکرد، چون «رهبر معنوی جنبش» درخشید و جان تازهای به جنبش بخشید و ظلمهایی که بر او رفته بود زبانههای خشم ملت را در آستانهی ماه محرم، ماه حقطلبی و قیام علیه استبداد و ستم، بلندتر کرد. اعتراضات مردم، طبق سنت طولانی تاریخ در فرهنگ تشیع، در روز عاشورا به اوج خود رسید و ملت آگاه با درسگرفتن از پیام حسینی ظلم زمانه را نشانه گرفت.
اشتراک در:
نظرات پیام (Atom)
احمد کسروي در جايي مي گويد" دين همانند آتش است که اگر به آن نزديک شوي خواهي سوخت و اگر از آن دوري کني سردت ميشود."
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر